I cannot—yet I continue - نمی توانم, ادامه می دهم

من در جایی بزرگ شدم که زیبایی و تزیینات، به‌عنوان ویژگی زنانه، نوعی کلک و نمایش‌ شناخته میشوند. تن‌هایی که می‌کشم، حاصل کشمکش میان همین تناقض‌ها هستند؛ تن‌هایی که نه مطیع‌اند و نه شیءوار، بلکه از درونِ تناقض جان می‌گیرند. هر بار که تصویر دلخواهم را می‌سازم، انگار در آینه‌ای تازه می‌ایستم؛ آینه‌ای که قشنگ‌ترین تصویر را نشانم می‌دهد. پاستل روغنی برایم ابزار محبوب است، چون فضایی می‌سازد برای کودک بودن و بازیگوشی، برای آزاد کردن رنگ‌ها . تصور می‌کنم زنانی که می‌کشم، با تمام رنگ‌ها و خطوط‌شان، فرصتی ندارند تا به شیء تقلیل یابند. من کار می‌کنم تا ببینم چه‌چیزی باقی می‌ماند وقتی همه‌ی نمایش‌ها خاموش می‌شوند. فقط بدن، رنگ و سکوت.