هنرمند خودآموخته با پیشزمینه در ادبیات و طراحی شهری، با تمرکز بر بدن و ارتباط بدن، ذهن و محیط، به ویژه اینکه چگونه بدنها در در یک آپارتاید جنسیتی که زیبایی، عشق، شادی و «زندگی» تحمل نمیشود خود را تعریف و بازتعریف میکنند. علاقمند به استفاده از متریالهای متنوع به ویژه مواد یافته و بازیافتی که در خود روایتها و خاطرههایی دارند، مانند جعبههای دارو، بستهبندیهای مواد غذایی، سیگار، لباس و لوازم شخصی و…
اصلیترین منبع الهام او زنان ایرانی هستند، ترکیبی از رنج، آگاهی، جسارت و عاملیت که همچون گیاهان در محیطهای خشن به رغم تمام موانع دل سنگها را میشکافند، ارگانیک و زنده و توقفناپذیر رشد میکنند، فضا اشغال میکنند و راه خود را میروند.